Home   de kennel-naam   de
roedel
  contact   pupinfo /
wachtlijst
  ras  beschrijving
  links







Ontstaansgeschiedenis


Internationale organisaties

 

Sterilisatie, DNA-profiel, FCI

 

Inteelt, parentbreeding

 

Multigen-labradoodle, multigen-AUSTRALIAN-Labradoodle

 

Infusions, reconstrueren

 

Hybride en heterosis-effekt

 

Aanschaf pup, vragen aan de fokker

 

Tenslotte


Achtergrond informatie (pag.1)


Inleiding
Je kunt inmiddels via internet heel veel te weten komen over de originele Australian Labradoodles. Jammer genoeg claimen vele fokkers en hun organisaties dat zij de oorspronkelijke of authentieke Australian Labradoodle fokken. Helaas is niet alle informatie even betrouwbaar. De original Australian Labradoodle stammen af van de rootstock van Wally Conron, Tegan Park en Rutland Manor.
De snelste weg om bij betrouwbare informatie te komen is om de websites van de co-founder (medegrondlegster) van de oorspronkelijke Australian Labradoodle Rutland Manor te bezoeken én de website van stichting
ALFA- Europe. Ook op de website van de IEALB vind je zeer veel informatie, zie de linkpagina.
De websites zijn zeer uitgebreid en/of in het Engels vandaar dat we hier een buitengewone summiere samenvatting geven van een aantal essentiële dingen die in de websites aan de orde komen.


Beknopte ontstaansgeschiedenis van de Australian Labradoodle.
De Australische Blinden Organisatie heeft al in zeventiger jaren geëxperimenteerd met het combineren van de intelligentie van de Poedel en de leergierigheid en de "will to please" (graag voor je willen werken) van de Labrador Retriever.

Sommige nakomelingen waren zeer leergierig en gemakkelijk te trainen. Enkele honden verhaarden niet (kenden dus geen ruiperiode) én hadden ook niet de typische honden geur.
Deze laatste positieve eigenschappen werden aanvankelijk niet opgepikt (!). . . . . . . totdat er in 1989 een serieuze aanvraag voor een hulphond kwam, die geen allergische reactie bij de echtgenoot van de eigenaresse zou veroorzaken.
Wally Conron, de fokker bij De Royal Victorian Guide Dogs Association, de toenmalige Australische Hulphonden organisatie, besloot bovengenoemde kruising (een Koningspoedel met een Labrador retriever) te herhalen met als resultaat dat enkele honden de gewenste eigenschappen hadden. Het nestje bestond uit drie pups, hiervan bleek er uiteindelijk maar één echt allergievriendelijk te zijn én deze pup beschikte ook over de typische hulphond eigenschappen!

Dit succes werd uitvoerig in de Australische pers gepubliceerd. Wally Conron noemde deze hond: een Labradoodle. Door hun bijzondere eigenschappen en hun zachte karakter werd de Labradoodle ineens een veel gevraagde huishond! Omdat toch de meeste nakomelingen moeilijk te trainen was hield Wally Conron met dit experiment op.

Vanaf dat moment zijn een aantal serieuze fokkers in Australië zich met het fokken van deze kruisingen gaan bezig houden. Niet alle F1 (eerste) kruisingen bleken succesvol, er ontstond een grote variatie aan vachttypes én karakters. Ook waren niet alle nakomelingen allergievriendelijk. Pas nadat men met de meest geschikte F1 nakomelingen terugkruisten (met een Poedel) verkreeg men pups die niet meer verhaarden. Door gericht met die nakomelingen verder te fokken (en eigenschappen uit andere rassen in te kruisen) werden de resultaten veelbelovender en na enkele generaties waren de belangrijkste eigenschappen vast verankerd: een goed karakter, een goede gezondheid en de allergievriendelijke kwaliteit van hun vacht. De co-founders, Beverley Manners (Rutland Manor) en haar dochter Angela (Tegan Park) noemden deze foklijnen de Australian Labradoodle.

Toch was er inmiddels een wildgroei ontstaan door een enorm aanbod in dierenwinkels en via broodfokkers (die mee wilde profiteren van de enorme populariteit) van Labradoodle- puppies. Puppies waarvan de ouders niet te traceren waren via het voeren van betrouwbare databases (ontbreken gegevens van afstamming), door het ontbreken van tatoeages of microchip.
Uniek is in dit opzicht dan ook dat Beverley Manners een van de eerste fokkers was die inzag dat het zogenaamde DNA-profiel (een genetische identificatie) ook bij fokhonden noodzakelijk was!

Beverley Manners en haar dochter hielden zich niet alleen voortdurend bezig met het verbreden en verbeteren van de genenpool, maar richtten hun aandacht ook op de bijzondere (inmiddels legendarische) hulp- en therapie-eigenschappen van de Australian Labradoodle en het bijzondere intuïtieve karakter. Om hun foklijnen te onderscheiden van andere fokkers noemden zij hun honden ASD Australian Labradoodles.
ASD staat voor Australian Service Dog.

De uitdrukking " Born to serve " (geboren om te helpen) drukt ook precies het verschil met andere honden uit. Rutland Manor besteedde ook grote aandacht aan het verbeteren (onderhoud vriendelijker maken) van de vacht door in 2004 de Irish Soft-Coated Wheaten in haar foklijnen te kruisen. Voor meer informatie hierover is een bezoek aan haar website meer dan de moeite waard. Zie de linkpagina.


| Home | Naar boven....